Σχεδόν πάντοτε με απασχολεί ο τίτλος που πρέπει να έχει ένα έργο, είτε είναι ζωγραφική, τραγούδι, ποίημα, διήγημα, μυθιστόρημα, γλυπτό και ότι έχει σχέση με δημιουργία εκ του μηδενός γενικά.
Προσωπικά, νιώθω τρομερά άβολα όταν πρέπει να βάλω μια ταμπέλα, έναν τίτλο, μια επικεφαλίδα σε μια ανάρτηση στο ιστολόγιο ή σε ένα ποίημα ή μικρή ιστορία. Σπάω πολλή ώρα το κεφάλι μου ώσπου να βρω τον κατάλληλο συνδυασμό λέξεων, μία λέξη, ή φράσεις που να αντανακλούν στο νόημα του κειμένου και ταυτόχρονα να μαγνητίζουν τον επίδοξο αναγνώστη ώστε να προχωρήσει στην ανάγνωση μέχρι τέλους. Το πρόβλημά μου θα ήταν αξεπέραστο, το ομολογώ, εάν επρόκειτο να γράψω κάποιο μυθιστόρημα. Είναι βέβαιο ότι θα άφηνα την δουλειά αυτή σε κάποιον άλλον.
Ανέκαθεν ήμουν αντίθετος με τις κάθε λογής ταμπέλες που μας συνοδεύουν, όμως κατανοώ την πρακτική τους χρησιμότητα και ακολουθώ αυτή την πολιτική τουλάχιστον σε επίπεδο μικρών κειμένων όπως τα δικά μου. Μερικές αναρτήσεις είναι εύκολες στην «ταμπελοποίηση», μερικές όμως με απασχολούν καμιά φορά και αρκετές μέρες, αλλά η τελική επιλογή δεν με ικανοποιεί ποτέ, ειδικά στα κείμενα «ποίησής» μου, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όπου ο τίτλος είναι ήδη έτοιμος πριν γραφεί το κείμενο, στην ουσία αυτός με καθοδηγεί. Ο μικρός «ποιητής» και «ιστοριούλας» που κρύβω μέσα μου και δειλά δειλά βγάζω προς τα έξω εδώ και λίγα χρόνια, ενώ κατεβάζει όλα τούτα τα γραπτά, αδυνατεί σχεδόν πάντα να βάλει έναν τίτλο σε αυτά.
Πραγματικά με πιάνει πονοκέφαλος όταν δεν βρίσκω αμέσως την κατάλληλη φράση. Πρέπει να είναι σύντομη ή λίγο πιο περιγραφική; Πρέπει να είναι «κλισέ» (πιασάρικη δηλαδή) ή αλλοιώνει το επίπεδο του γραπτού; Πρέπει ή όχι να κεντρίζει την περιέργεια του αναγνώστη ώστε να μην κάνει κλικ στο x πάνω δεξιά του παραθύρου λέγοντας από μέσα του «άι παράτα μας ρε φίλε»;
Κάποιες επικεφαλίδες-τίτλοι μου άρεσαν από την αρχή, άλλες πάλι όχι. Μετά από καιρό, ξαναδιαβάζοντας τα ίδια κείμενα, δημοσιευμένα πια, λέω στον εαυτό μου ότι θα προτιμούσα έναν εναλλακτικό τίτλο, μα είναι πια αργά για αλλαγή. Είναι ήδη στον αέρα του internet και δεν έχει νόημα.
Τελειώνοντας αυτό το κυριακάτικο σημείωμα, θα έλεγα ότι ο τίτλος του είναι απολύτως ταιριαστός. Είμαι άραγε σε καλό δρόμο;
